دوتا لابد رباعی عرض کردم /

یک راز   که پشت پرده دستم مانده

یک دل  که شبیه برده دستم مانده

یک مشت بشر و چند نخ سیگاری

یک کام خدا نکرده    دستم مانده

هی قصه ی عشق گل و بلبل در باغ

یا     پر  پر  پر وانه و سوزنده    چراغ

عاشق نشده کسی که دلگیر شود

از عشق من و تو     غارغار دو کلاغ

 

 

به تمام افسران لاین ویژه

                                                                    آسمان بار امانت نتوانست کشید !

 

آسمان را روی شانه ام گذاشتند

با چهارتا ستاره ی خالی

باور کنید آسمان بدوشی آسان نیست

 

با اینهمه عظمت

                  مترسگ که نه

                               موتورسگم کردند

 

موتور سوارهایمان

               همجنس خوارهای مدرنند

و ما به پاس پیاده بودن

                        به تمام گردون دارها احترام می گذاریم

 

ما گلادیاتور های مبارک صفت

                            روی مین نه آقا

                                            روی فرامین می رویم !

و خیمه شب بازیمان را

                      با تونفا

                             روی موتورها پیاده می کنیم

موتور سگ سر چهار راه

                         آدم برفی تابستانیم ما

که به پاس خدمات ناگزیرمان

                                دشنام می شویم !

زمان که تمام داراییم بود

دشمنی آغاز کرده

و عقربه های دیجیتال

طولانی ترین روزها را

هدیه می دهند ...

                                                شاید این شعر ادامه داشته باشد !

---

تقدیم با عشق به تهران که امروزها انصافا هوایش تمیز تر است

از دود که آسمان در آن جا کرده            شب روزنه ای به روز پیدا کرده

انگار که یک خدای دود اندودی            در شهر کثیف رنگتان ها کرده