محکوم به شکست

من شکست خوردنم را

در نبرد خدا و شیطان

سر افکندگی نمی شمارم

مگر خدا راننده ی شیطان نبود

٫

در  جنگ بی پایان خدا و شیطان

من محکوم به شکستم

شرجی

تنم نیم سوز کویر است و پاهایم هنوز خار دست چین می کند گنگ تر از شهوت راه می روم گاهی دلم عرق سوز می شود شن های کویر از من تشنه ترند اما دریغ از قره ای عرق !

دیر

در دیار من

برای برخاستن و پیشی گرفتن

 هیچ وقت دیر نیست

زیرا همه نشسته اند !!!

زندگی

زندگی سفر نیست

یا بستر

چرا که  از عبور ناگزیری

 

بی ثمر بود

تلاش بی ثمر بود

و

گریه بی اثر

تو دیگر نمی دیدی

                     و نمی شنیدی

چون دلت شکسته بود

 

هیچ

چیزی نیست

جز لحظه ای که نفس می کشد

هیچ چیزی نیست

خلاصه ی عشق

 

شکایت

چوپان گلایه می کند

گوسفندان گلایه می کنند

سگ گلایه می کند

شکایت جزیی از وجود آدمهاست

عادتی همیشگی